Osteopathie

Interview met osteopaat Lies Huyghe.

Vorige week verscheen een nieuwe editie van “About Osteopathy”, een uitgave van de Beroepsvereniging van de Belgische Osteopaten. In deze nieuwste editie stond een interview met Lies Huyghe, onze collega osteopaat bij sUP!port.

Lies, geboren op 7 augustus 1987 is afkomstig uit de Rodenbachstad Roeselare. Na haar humaniora (latijn-wiskunde) start ze, zoals veel West-Vlamingen, aan de Gentse universiteit de opleiding sport- en musculoskeletale kinesitherapie. Niet vreemd voor iemand die niet gespeend is van enig voetbaltalent, wat ze gedurende veertien jaar en tot in tweede klasse heeft beoefend. Een gezonde geest in een gezond lichaam dus. Tijdens haar kiné-opleiding komt ze voor het eerst in aanraking met osteopathie tijdens het stage lopen en door de cursus “alternatieve geneeswijzen”. Ook collega Thomas D’havé, die toen aan UGent sportletsels doceerde, helpt haar (in de lift) mee over de drempel en zo start Lies in 2010 in het IAO Gent een vijfjarige deeltijdse opleiding. Als klasverantwoordelijke en gemotiveerde studente wil ze via opbouwende kritiek een aantal pijnpunten in de IAO-opleiding aankaarten bij de directie van de school. Dit wordt haar niet in dank afgenomen en door de negatieve reacties vanuit de leiding besluit ze over te stappen naar FICO in Antwerpen. Gelukkig krijgt ze daar een aantal vrijstellingen maar toch kiest ze ervoor om enkele vakken opnieuw af te leggen. Door 2 jaren te combineren kan ze de normale studieduur van zes jaar tot vijf jaar reduceren. Toch is en blijft het een bijzonder pittig parcours zoals voor zovelen om werk, gezin en studie met elkaar te verzoenen. Dit en ook enkele wijzigingen in verband met het eindwerk zorgen ervoor dat slechts vier van de twintig starters dan ook effectief hun diploma halen.

Voor Lies blijft haar beslissing om voor osteopathie te kiezen nog steeds een geweldig goede keuze. De lacunes binnen haar weliswaar academische kiné-opleiding werden weggewerkt door de meer globale aanpak binnen de osteopathie. Men is gewoon meer in staat de patiënt in zijn totaliteit te helpen.

Haar job als kinesitherapeute te Meulebeke, in de praktijk van Geert Duyck, stelt haar in staat de verworven technieken binnen de osteopathie onmiddellijk toe te passen. Ook al is de interactie met haar collega’s zeer waardevol, het spanningsveld rond de magere honorering van zoveel jaar studeren en de moeilijke mentale oefening tussen voorschrift en eerstelijnsredenering doet haar besluiten om te stoppen met kinesitherapie.

Een nieuwe opportuniteit in september 2016 geeft haar de kans te starten als osteopaat in de praktijk sUP!port van collega Gunther Kemel in Gistel. Ze voelt zich onmiddellijk als een vis in het water en het samenwerken met een meer door de wol geverfde collega wordt als zeer verrijkend ervaren. Recent is Lies ook ingestapt in een nieuwe groepspraktijk de Oase in Meulebeke, waar ze samen met vier psychologen en een bemiddelingstherapeut aan de slag kan. Het feit dat ze momenteel slechts deeltijds werkt ervaart ze niet als negatief, integendeel. Ze is pas moeder geworden en het stelt haar tevens in staat om nog even de puntjes op de “i” te zetten via een paar opleidingen. Ze hoopt voldoende inkomen te kunnen genereren om niet meer met kinesitherapie te moeten doorgaan de komende jaren.

Haar wijze beslissing om aan te sluiten bij onze beroepsvereniging is gebaseerd op een aantal niet geringe voordelen zoals een prima verzekering, de performante website en de toegang tot gecontroleerde bijscholing.

Tenslotte wil ze iedereen die enigszins geïnteresseerd is om osteopathie te studeren aanmoedigen om er voluit voor te gaan. Het is hard werken maar je krijgt er bijzonder veel voldoening voor terug. En misschien is een vooropleiding kinesitherapie toch niet verkeerd, gezien je dan zeker de kans krijgt om tijdens je dagdagelijkse behandelingen je nieuw verworven kennis onmiddellijk in de praktijk om te zetten.

Bedankt Lies voor het fijn gesprek.

Uit: ed. 2017-3 About Osteopathy, p.23, geschreven door Eric Dobbelaere.